Κυριακή 8 Μαΐου 2022

Ο Ορφέας Με Την Λύρα Του


Με το λαούτο του ο Ορφέας έκανε τα δέντρα
κι οι παγωμένες κορφές των βουνών
να σκύβουν στο τραγούδι του.
Στη μουσική του, φυτά και λουλούδια
ξεπετάγονταν αδιάκοπα,
σαν να ’χε γίνει ο κόσμος μια αιώνια άνοιξη.

Κάθε τι που άκουγε το παίξιμό του,
ακόμα και τα κύματα της θάλασσας,
έγερναν το κεφάλι και γαλήνευαν.

Γιατί στη γλυκιά μουσική κρύβεται τέχνη:
φροντίδες και βάσανα της καρδιάς
ή αποκοιμιούνται,
ή - ακούγοντάς την - σβήνουν.

(Ουίλιαμ Σαίξπηρ: Ερρίκος ο Η΄,Τρίτη Πράξη, Σκηνή Πρώτη)

O Oρφέας του Καλιάρι. Μωσαϊκό στο Αρχ. Μουσείο Τορίνο


Όπως δηλώνει το ποίημα, πρόκειται για τον Ορφέα τον κύριο εκπρόσωπο της τραγουδιστικής τέχνης της Αρχαίας Ελλάδας. Ενώ είναι γνωστός για την θλίψη που μετέφερε στους άλλους παίζοντας την λύρα του μετά τον θάνατο της γυναίκας του, είναι επίσης γνωστός για την μετάδοση της ψυχικής του κατάστασης  μέσα από την μουσική του στους ακροατές του, οι οποίοι μπορεί και να μην ανήκαν στο ανθρώπινο είδος,  όπως αναφέρει το ποίημα. Είναι επίσης σημαντικό για την κατανόηση του ποιήματος να πούμε ότι είναι απόσπασμα ενός από τα θεατρικά  έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, τον "Ερρίκο Η." Το ποίημα αυτό το απαγγέλει η σύζυγος του Ερρίκου Η΄, η Βασίλισσα Αικατερίνη της Αραγωνίας, όπου ζητάει σε μία απ' τις υπηρέτριές της να την συνοδεύσει με μια λύρα ώστε να ακούσει την τέχνη της γλυκιάς μουσικής. Όταν το τραγούδι τελειώνει, μπαίνουν οι Καρδινάλιοι και την αναγκάζουν να επιστρέψει στην "θλίψη της καρδιάς" που ήθελε ξεκάθαρα να ξεχάσει μέσα από την μουσική. 

Αυτό το εκπληκτικής ομορφιάς ποίημα ενέπνευσε συνθέτες που το μελοποίησαν. Ας απολαύσουμε την τέχνη τους. 


1. Ο 'Αγγλος συνθέτης Βων Ουίλιαμς  (1872-1958) αγαπούσε πολύ την ποίηση κι είχε ασχοληθεί πολύ με τα λαϊκά αγγλικά τραγούδια ώστε ενστικτωδώς αντιλαμβανόταν τον πλούτο των νοημάτων που έκρυβαν. Δεν είναι γνωστή η ημερομηνία της μελοποίησης  του συγκεκριμένου ποιήματος αλλά περίπου πρέπει να είναι μεταξύ των ετών 1901 -1903. 


Orpheus with his lute - Vaughan Williams


2. H μελοποίηση αυτού του ποιήματος από τον Άγγλο συνθέτη Άρθουρ Σάλιβαν (1842-1900) έγινε μεταξύ των ετών 1863 και 1864 και ανήκει σε μια συλλογή πέντε "Σαιξπηρικών Τραγουδιών". Ο Σάλιβαν πούλησε αυτά τα τραγούδια στον εκδότη για 5 γκινέες το ένα αλλά γρήγορα κατάλαβε το λάθος του. Αν εμπορευόταν τα τραγούδια του με δικαίωμα εκμετάλλευσης, θα μπορούσε να ανεβάζει το εισόδημά του σημαντικά.



Orpheus with his lute: Arthur Sullivan


3. Τα πρώτα έργα που δημοσίευσε ο Άγγλος συνθέτης Eric Coates (1886-1957)  ήταν οι μελοποιήσεις τεσσάρων ποιημάτων του Σαίξπηρ υπό την καθοδήγηση του Corder στην Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου. Η επίσημη πρεμιέρα δόθηκε το 1909 από την κυρία Olga Wood με διευθυντή ορχήστρας τον σύζυγό της Henry. Σύντομα αγαπήθηκαν κι από άλλους τραγουδιστές που τα παρουσίασαν. Το πρώτο της συλλογής είναι "Ο Ορφέας Με Την Λύρα Του".

Orpheus with his lute: Eric Coates

4. Η μελοποίηση του Cooper Baldwin (Aμερικανός νεαρός συνθέτης)  είναι προϊόν ανάθεσης ως μέρος του έργου "Χαρούμενος Συνθέτης 2019" (Happy Composer 2019). H παγκόσιμα πρεμιέρα έγινε από την χορωδία "Chorus Austin Chamber Ensemble," με μαέστρο τον  Ryan Heller,  στις 22 Φεβρουαρίου 2020 στο Τέξας.
   



Orpheus with his lute: Cooper Baldwin

5. To 1945 ο  Αμερικανός συθέτης William Schuman (1910 -1992) μελοποίησε το ποίημα του Σαίξπηρ "Ο Ορφέας Με Την Λύρα Του" το οποίο είναι καθηλωτικό. Με μοναδικές τροπικές  αρμονίες ο Σούμαν πλάθει τον μύθο του Ορφέα και του οργάνου με το οποίο σαγήνευε την φύση. Είναι μια μελωδία απλή με μυστήριο αλλά και μοναδική ποιότητα.

 

Orpheus with his lute: William Schuman


2 σχόλια:

  1. Υπέροχη ανάρτηση, Άζη μου! Το ποίημα του Σαίξπηρ για τον Ορφέα αποκαλύπτει με μοναδικό τρόπο τον μύθο του γητευτή της φύσης , αλλά και της ψυχής, όπου η μουσική γινεται μέσο σύνδεσης με όλα τα έμβια όντα και τους ρυθμούς του κόσμου. Η εικόνα του Ορφέα που μεταμορφώνει το περιβάλλον με τη λύρα του μάς υπενθυμίζει ότι η αληθινή τέχνη δεν αγγιζει μόνο την αισθητική αλλά και το πνευμα μας.
    Η παρουσίαση των μελοποιήσεων εγινε εξαιρετικα, συνοπτικα και ουσιαστικα, προσφέροντας μια πλήρη εικόνα της πορείας του ποιήματος μέσα στη μουσική. Είναι θαυμάσιο το πώς συνδέεις τη μεγάλη λογοτεχνική συμβολή του Σαίξπηρ, ενός ποιητή που συνεχίζει να εμπνέει αιώνες τώρα, με τη μουσική, δείχνοντας πώς δύο τέχνες συχνά αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλεπιδρούν με θαυμαστά αποτελέσματα. Οι διαφορετικές ερμηνείες αναδεικνύουν πώς κάθε μελωδία φωτίζει διαφορετικές πτυχές του ποιήματος και μας φέρνει πιο κοντά στην καθολική γοητεία του Ορφέα. Τις προσεγγισεις των Βον Ουιλιαμς και Σαλλιβαν τις γνωριζα, ομως όχι και τις αλλες δυο και σ ευχαριστω για τη συσταση και γνωριμια. Θα τις ακουσω εκτενως αυριο που θα επιστερψω σπιτι..
    Συγχαρητήρια, καλη μου φιλη για την προσεγμένη και εμπεριστατωμένη παρουσίαση, που κανει τη Γιορτη, κοινη γιορτη ποίησης και μουσικής!
    Χρόνια Πολλά στην Ποίηση και στους ειλικρινεις, ακουραστους υπηρέτες της, που μας υπενθυμίζουν την ομορφιά και το βάθος της ζωής... 💗🌹🎵🌹💗

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίδα μου σ'ευχαριστώ πολύ για το πλούσιο σχόλιό σου και τον έπαινο. Ήξερε τόσο καλά ο Σαίξπηρ να "δένει" την τέχνη του με τον άνθρωπο και τα πάθη ή συναισθήματά του. Οπότε στο συγκεκριμένο απόσπασμα ο Ορφέας που ξέρει από πόνο ήταν ο πιο κατάλληλος να γαληνέψει - έστω και για λίγο - την ταλαιπωρημένη Αικατερίνη, βασίλισσα της Αραγωνίας και σύζυγο του Ερρίκου Η.
      Πάνω σε αυτή την υφέρπουσα βάση στηρίχτηκαν και οι πέντε συνθέτες που μελοποίησαν αυτό το ποίημα.
      Να περνάς όμορφα, γλυκιά μου φίλη! 💕🎵💕

      Διαγραφή