Είναι ένα έργο σε 5 κινήσεις, συνολικής διάρκειας 25 λεπτών του Νεντ Ρόρεμ. Γεννήθηκε στην Ινδιάνα το 1923 κι έχει ζήσει δυο παράλληλες καλλιτεχνικές ζωές: από την μια την ζωή του σπουδαγμένου στο Τζούλιαρντ, βραβευμένου με Πούλιτζερ συνθέτη γνωστού για τα πάνω από 500 τραγούδια του, τις 10 όπερές του και πλήθος άλλων συνθέσεων. Κι από την άλλη την ζωή του διάσημου δοκιμιογράφου που τα δημοσιευμένα άρθρα του έχουν δώσει στους αναγνώστες μια εσωτερική ματιά του συχνά έκφυλου τρόπου ζωής των δημιουργών καλλιτεχνών, των ταξιδιών του, αλλά και των σημαντικών ανθρώπων που γνώρισε. Λέει ο ίδιος ότι οπαδοί της λογοτεχνικής του πένας δεν γνωρίζουν την μουσική του δημιουργία αλλά και το αντίθετο.
Τα Ημερολόγιά του αρχικά παρουσιάστηκαν σαν ένα είδος σειράς: Το Ημερολόγιο του Παρισιού, το Ημερολόγιο της Ν. Υόρκης.
Η Μουσική για την άνοιξη, γράφηκε για το τρίο Beaux Arts το 1991, όπου και ερμηνεύει το έργο με υποδειγματικό τρόπο. Είναι δε, μέρος μιας μεγαλύτερης σύνθεσης που περιλαμβάνει κι άλλα εποχικά έργα, όπως "Το Τέλος του Καλοκαιριού" και "Οι Χειμωνιάτικες Σελίδες".
Το άνω εικαστικό είναι πίνακας του Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι , με τίτλο Βερόνικα Βερονέζε. Λέγεται ότι "εκφράζει την καλλιτεχνική ψυχή την ώρα της δημιουργίας".
H πρώτη κίνηση της Μουσικής της Άνοιξης ξεκινάει μ' ένα Εωθινό ( Aubade) σε ποιμενικό ύφος με συγκρατημένες συγχορδίες στο πιάνο, αλλά σύντομα υπαινίσσονται μια αυξανόμενη ζωτικότητα με διευρυμένες πιανιστικές διακοσμήσεις.
\
Rorem: Spring Music - 1. Aubade
Με την δεύτερη κίνηση (Τοκάτα), η μουσική προχωράει σε σκληρότερο, οξύτερο ύφος. Το κείμενο αντανακλά την σταθερή θέση ενός τρίο στην σκηνή, με το βιολί και το τσέλο σε πρώτο πλάνο κι ένα βιρτουόζικο πιανιστικό μέρος πιο πίσω, να κυριεύει τα έγχορδα.
Rorem: Spring Music - 2. Toccata
Η τρίτη κίνηση (Φαντασία) κινείται σε πιο αιθέρια βήματα με τα τρία όργανα να διαμορφώνουν μια ονειρική ατμόσφαιρα, υπερβατική αλλά και γήινη κάποιες φορές να θυμίζει τις αλλαγές της φύσης στο γήινο αλλά και στο ουράνιο επίπεδο.
Rorem: Spring Music - 3. Fantasia
Ολο το έργο είναι μια ζωηρή και δυναμική σύνθεση που φαίνεται να ακολουθεί πιο συμβατικούς κανόνες στην μικρή, αλλά πολύ μελωδική τέταρτη κίνηση, την Μπαγκατέλα. Εδώ βλέπουμε πιο οικείες εικόνες στους ανθισμένους αγρούς και στα ρυάκια.
Rorem: Spring Music - 4. Bagatelle
Η τελευταία πέμπτη κίνηση (Πρέστο) έχει την δυναμική, την ζωηρότητα της βέβαιης επικράτησης της Άνοιξης στην φύση με τα τρία όργανα να ισορροπούν με ακρίβεια στο πεντάγραμμο και με τις αυξομειώσεις της έντασης να δημιουργούν τις εντυπώσεις των διαφόρων φυσικών φαινομένων της εποχής.
Είναι μια χορωδιακή συμφωνία του Βρετανού συνθέτη Μπέντζαμιν Μπρίτεν (1913-1976). Ο ίδιος ο συνθέτης είπε ότι "απεικονίζει την πρόοδο του Χειμώνα προς την Άνοιξη και το ξύπνημα της γης και της ζωής".
William Hagerman
Η συμφωνία αυτή είναι γραμμένη για ορχήστρα, σοπράνο, άλτο τενόρο και μικτή χορωδία καθώς και χορωδία αγοριών. Για τα μέρη της έχουν χρησιμοποιηθεί 12 κείμενα ποιητών κυρίως του 16ου και 17ου αιώνα, μοιρασμένα σε 4 κινήσεις.
Την συμφωνία αυτή αφιέρωσε ο Μπρίτεν στον Ρώσο συνθέτη, μαέστρο και κοντρα-μπασίστα Σέργιο Κουσεβίτσκυ.
Sergei Koussevitsky
Benjamin Britten
Οι τέσσερις κινήσεις της Συμφωνίας συνοπτικά έχουν ως εξής:
Στην πρώτη κίνηση ο χειμώνας δεν έχει φύγει ακόμη αλλά σταδιακά αρχίζουν να φαίνονται τα πρώτα σημάδια του ερχομού της Άνοιξης με τα πουλιά να αρχίζουν δειλά δειλά να τιτιβίζουν χαρούμενα και να ζητούν από την ήλιο να μεταβάλει την χειμωνιάτικη νύχτα σε ανοιξιάτικη (κείμενο George Chapman). O κούκος ακούγεται μετά σαν προάγγελος της Άνοιξης (κείμενο Edmund Spenser). Επίσης χρησιμοποιούνται κείμενα των George Chapman, Thomas Nashe, George Peele, John Clare και John Milton.
Στην δεύτερη κίνηση έχουμε την εμφάνιση των πρώτων λουλουδιών (κείμενο Robert Herrick) ενώ το κείμενο του Henry Vaughan καλωσορίζει τις ανοιξιάτικες βροχές. Με το κείμενο του W.H.Auden απολαμβάνουμε τις νύχτες του Ιουνίου παρακολουθώντας τα αστέρια στον ουρανό.
Η τρίτη κίνηση αρχίζει δραματικά με το ποίημα του Richard Barnfield "Πότε θα έλθει ο Μάης μου;" Εδώ ο ποιητής αναζητάει την αγάπη του, την ομορφιά του, αλλά μόνο μαραζώνει περιμένοντας. Στο επόμενο ποίημα του George Peele, η αγάπη ήλθε κι όλα είναι μια χαρά. Στο επόμενο ποίημα "Ήχος του Φλάουτου" του William Blake, κάνουν την εμφάνισή τους τα αρνάκια και τα μικρά παιδιά.
Το τελευταίο τραγούδι στην τέταρτη κίνηση είναι κείμενο των Francis Beaumont και John Fletcher από το θεατρικό τους έργο "Ο Ιππότης του Φλεγόμενου Γουδοχεριού" με τον πρώτο στίχο να λέει "Σε σένα Λονδίνο παρουσιάζω τον χαρούμενο μήνα Μάη". Τότε όλοι στην πόλη και στην εξοχή ενώνουν τις φωνές τους τραγουδώντας τον ερχομό της Άνοιξης.
Στα σχόλια του παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τον χρόνο έναρξης της κάθε κίνησης, αλλά και τα επί μέρους ποιήματα των ποιητών που χρησιμοποιήθηκαν.
Britten "Spring Symphony"
H σύνθεση δεν είναι ακριβώς αυτό που θα φανταζόταν κάποιος για ένα έργο με τον τίτλο "Ανοιξιάτικη Συμφωνία". Με την προσθήκη των ποιητικών κειμένων, ο Μπρίτεν δημιούργησε κάτι σαν καντάτα στην άνοιξη. Η ορχήστρα είναι εξαιρετικά ενεργή πλην όμως έχει δευτερεύοντα ρόλο έναντι των φωνών. Ο Μπρίτεν καταφέρνει να συλλάβει την χαρά της αλλαγής της εποχής, τα προβλήματα που δημιουργούνται από μια τέτοια αλλαγή, αλλά σίγουρα η παρουσία του κούκου, που συμβολίζει τον ερχομό της άνοιξης δημιουργεί την ζωηρή ατμόσφαιρα.
Είναι ένα έργο αρκετά δύσκολο, στο οποίο ο συνθέτης τόλμησε να δημιουργήσει ένα δικό του ύφος και να αναπτύξει την έμπνευσή του πέρα από τα ακούσματα που είχε συνηθίσει στο ακροατήριό του. Όταν ο συνθέτης τολμά να ξεφύγει από την ακινησία, πραγματικά δημιουργεί κι ας υπάρξουν και κάποιοι που δεν θα μπορέσουν να αντιληφθούν το πρωτοποριακό του βήμα.
Γράφοντας αυτή την συμφωνία ο Μπρίτεν δοκίμασε αρκετό άγχος φτάνοντας μέχρι τα πρόθυρα νευρικού κλονισμού. Έγραφε στον εκδότη του το 1949 ότι "είχε σημαντική αγωνία στο σώμα και στο πνεύμα". Μολαταύτα το έργο αυτό έχει μεγάλη φρεσκάδα, αυθεντικότητα και μια ξεχωριστή λάμψη στην ζωντανή παράστασή του.
Ο Γερμανός συνθέτης Ρόμπερτ Σούμαν (1810-1856) σχεδίασε την συμφωνία αυτή μέσα σε τέσσερις μέρες (23-26 Ιανουαρίου 1841) και την είχε ενορχηστρώσει μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Παρουσιάστηκε δε για πρώτη φορά στις 31 Μαρτίου 1841 υπό την μπαγκέτα του Φήλιξ Μέντελσον.
Νικόλαος Γύζης: Ανοιξιάτικη Συμφωνία (1866)
Σύμφωνα με το ημερολόγιο της Κλάρας Σούμαν, ο τίτλος "Ανοιξιάτικη Συμφωνία" οφείλεται στην επιρροή που είχε στον συνθέτη το ποίημα Frühlingsgedicht (Ανοιξιάτικο Ποίημα) του ποιητή Adolf Böttger.
Ανοιξιάτικο Ποίημα
Εσύ πνεύμα του σύννεφου, συννεφιασμένο και βαρύ
Πετάς απειλητικά από στεριά και θάλασσα
Το γκρίζο πέπλο σου καλύπτει σε χρόνο μηδέν. Το καθαρό βλέμμα του ουρανού.
Η ομίχλη σου φουντώνει από μακριά
Και η νύχτα καλύπτει το αστέρι της αγάπης
Εσύ πνεύμα του σύννεφου, συννεφιασμένο και υγρό
Γιατί έδιωξες όλη μου την ευτυχία;
Γιατί μου προξενείς δάκρυα στα μάτια;
Και ρίχνεις σκιές στης ψυχής μου το φως;
Γύρνα, γύρνα την πορεία σου
Η Άνοιξη ανθίζει στην κοιλάδα
Έγραφε ο Σούμαν στον Γερμανό πιανίστα, συνθέτη, μαέστρο και συγγραφέα Wilhelm Taubert:
"Θα μπορούσατε να νιώσετε την ανάσα της αναμενόμενης Άνοιξης στην ορχήστρα σας καθώς θα παίζει; Αυτό είχα περισσότερο στο μυαλό μου όταν την συνέθετα τον Ιανουάριο του 1841. Θα ήθελα να ακούγεται η πρώτη είσοδος της τρομπέτας σαν να ακούγεται από ψηλά, σαν κλήση στο ξύπνημα. Παρακάτω στην εισαγωγή θα ήθελα η μουσική να υπονοεί ότι ο κόσμος γίνεται καταπράσινος, ίσως με μια πεταλούδα να αιωρείται στον αέρα, και μετά, στο Αλλέγκρο, να δείξω πως τα πάντα την Άνοιξη ζωντανεύουν. Αυτές, βέβαια είναι ιδέες που σκέφτηκα αφού τέλειωσα την Συμφωνία."
Η έντονη ρυθμική αρχή (Andante un poco maestoso) από τις τρομπέτες και τα τρομπόνια φέρνει στο νου τους τελευταίους στίχους του ποιήματος: "Γύρνα, γύρνα την πορεία σου/ Η Άνοιξη ανθίζει στην κοιλάδα". Ο Σούμαν είχε αποκαλέσει αυτήν την πρώτη κίνηση "Ξύπνημα της Άνοιξης". Έτσι όπως έρχεται η άνοιξη, παρατηρούμε στην κίνηση αυτή λεπτότητα, τρυφερότητα και κάποιες φορές κακοκεφιά.
Το Larghetto και το Scherzo παίζονται χωρίς διακοπή. Το αργό μέρος σκέφτηκε να το ονομάσει "Βράδυ" ο Σούμαν ενώ το Scherzo "Xαρούμενα Παιδιά που Παίζουν". Βλέπουμε την ευχάριστη διάθεση των χαρακτήρων στο παιχνίδι.
Το Φινάλε ( Allegro animato e grazioso) "Αποχαιρετισμός της Άνοιξης" ίσως θυμίζει στίχους από κάποιο άλλο ποίημα του Böttger:
Το κομμάτι "Ακούγοντας τον Πρώτο Κούκο της Άνοιξης" είναι ένα Συμφωνικό Ποίημα του Άγγλου συνθέτη Frederick Delius (1862-1934). Οι πρώτες του συνθέσεις έχουν λυρισμό κι επιρροές από την μουσική που άκουσε στην Αμερική όταν πήγε για δύο χρόνια, αλλά και από την μουσική του Γκρηγκ και του Βάγκνερ. Σταδιακά δημιούργησε το δικό του μουσικό ύφος με την προσωπική του πινελιά για την ενορχήστρωση αλλά και την χρήση της χρωματικής αρμονίας.
Frederick Delius - On Hearing the First Cuckoo in Spring
Το κομμάτι αυτό είναι το πρώτο από ένα σύνολο δύο κομματιών για μικρή ορχήστρα, που όμως συνήθως δεν παίζονται μαζί. Το δεύτερο έχει τον τίτλο "Καλοκαιρινή Νύχτα στο Ποτάμι". Το "Ακούγοντας τον Πρώτο Κούκο της Άνοιξης" αρχίζει με μια αργή μουσική και αργότερα ακούμε το πρώτο θέμα, που είναι το κάλεσμα του κούκου πρώτα από το όμποε και μετά από τα έγχορδα. Το δεύτερο θέμα ακούγεται από τα πρώτα βιολιά και είναι μίμηση ενός Νορβηγικού λαϊκού τραγουδιού "In Ola Valley" που το άκουσε ο συνθέτης από τον σπουδαίο πιανίστα και διασκευαστή λαϊκών μοτίβων Αυστραλό Πέρσυ Γκραίηντζερ. Αυτό το ίδιο λαϊκό τραγούδι διασκεύασε και ο Νορβηγός συνθέτης Έντβαρντ Γκρηγκ στο έργο του για σόλο πιάνο αρ. 66, "19 Νορβηγικά Λαϊκά Τραγούδια". Στη συνέχεια ακούμε το χαρακτηριστικό "κου-κου" από το κλαρινέτο μέχρι να τελειώσει όλο το έργο σε μια ποιμενική ατμόσφαιρα.
Ας απολαύσουμε και την όμορφη έμπνευση του Γκρηγκ από το δεύτερο θέμα του τραγουδιού.
Norwegian Folk Songs, Op. 66: XIV. In Ola Valley, in Ola Lake
Ένα ποίημα για την Άνοιξη με τίτλο "ΕΑΡΙΝΟ" του Ρώμου Φιλύρα (1888-1942)
ΕΑΡΙΝΟ
Ω, εκείνο το αλάλητο στην άνοιξη
μεσ' τη γλυκιά, την απαλή λαχτάρα
Ω! ένα πουλάκι μέσα μου λαλεί
και τρέμει, φτερουγίζει, λαχταρεί
κάτι απαλό κι απόκοσμο πολύ...
Και νοιώθοντας πως κάτι το καλεί
έξω απ' τον εαυτό μου κι' απ' τη φύση,
και θαρρώντας πως άκουσε φωνούλα
τρέμει σάμπως στο λούλουδο η δροσούλα,
και κοντεύει να φύγει απ' την ψυχή μου
και πετώντας στα μάκρη της Αβύσσου
να γίνει Χερουβείμ του Παραδείσου...
(Ποιητική Συλλογή "ΡΟΔΑ ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ" 1911, στον τόμο "ΡΩΜΟΣ ΦΙΛΥΡΑΣ-ΑΠΑΝΤΑ" εκδ. Γκοβόστης σελ. 14)
Στο ιστολόγιό μου μπορείτε να δείτε κι άλλα άθρα αφιερωμένα στην Άνοιξη από τον κατάλογο δεξιά με την ετικέτα "Άνοιξη".
O Ραχμάνινοφ αφιέρωσε δυό μήνες για την σύνθεση μιας καντάτας για σολίστ, χορωδία και ορχήστρα, που προοριζόταν για τον απαράμιλλο Ρώσο μπάσο Fyodor Chaliapin. Για το κείμενο ο Ραχμάνινοφ επέλεξε το Zelyonyi Shum (= Πράσινο Θρόισμα) του πολύ γνωστού ως πορτρετίστα των Ρώσων αγροτών στα ποιήματά του Nikolai Nekrasov (1821-1878), αλλά και πρώτου εκδότη έργων του Ντοστογιέφσκι, του Τουργκένιεφ και του Τολστόι. 0 Ραχμάνινοφ ονόμασε αυτή την σύνθεση Vesna (=Άνοιξη). Το ποίημα του Νεκράσοφ μιλάει για έναν αγρότη που όλο τον χειμώνα σχεδιάζει πώς να σκοτώσει την άπιστη σύζυγό του, αλλά η άφιξη της Άνοιξης ματαιώνει τα αιματηρά σχέδιά του. Το κείμενο αρχίζει με μια όμορφη απεικόνιση της Άνοιξης. Το Πράσινο Θρόισμα είναι μια παραδοσιακή έκφραση της Ρώσικης γλώσσας που περιγράφει το ξύπνημα της Άνοιξης στην Φύση. Στην συνέχεια ένας άνδρας λέει την ιστορία της άπιστης συζύγου του όταν αυτός βρισκόταν στην πόλη το καλοκαίρι. Μετά το ανδρόγυνο αναγκάστηκε να ζήσει μαζί στην μικρή τους καλύβα για όλο τον χειμώνα. Οι άνεμοι ουρλιάζουν και περιγράφουν την εσωτερική αναστάτωση του άνδρα για την άπιστη σύζυγό του, μέχρι σημείου που να νομίζει ότι οι άνεμοι του υποδεικνύουν να την σκοτώσει. Του φωνάζουν "σκότωσε την προδότρα γυναίκα! Κατάστρεψε την αμαρτωλή αλλιώς θα το μετανιώσεις σε όλη την ζωή σου και δεν θα βρεις ποτέ ησυχία." Τελικά δεν μπορεί να αντέξει άλλο και παίρνει ένα κοφτερό μαχαίρι, όμως ξαφνικά ακούγεται το "Πράσινο Θρόισμα" κι η Άνοιξη επιτέλους επιστρέφει. Οι δολοφονικές σκέψεις του σταματούν όπως πετάει το μαχαίρι και θυμάται ένα δυνατό τραγούδι απ' τα δάση και τα λειβάδια. Σχεδόν σαν ύμνος "Ν' αγαπάς όσο μπορείς ακόμη ν' αγαπάς Ν' αντέχεις όσο μπορείς ακόμη ν' αντέχεις Να συγχωρείς όσο μπορείς ακόμη να συγχωρείς Κι άσε τον Θεό να σε κρίνει". Είναι γνωστή η αγάπη του Ραχμάνινοφ για την Φύση που είναι φανερή και σε άλλα έργα του, όπως τα τραγούδια του έργο 14 αλλά και μεταγενέστερα έργα. Στην καρδιά του κειμένου αυτού διαφαίνεται η λύτρωση μέσω της φύσης, ώστε, έτσι όπως επιστρέφει η Άνοιξη κάθε χρόνο και λιώνουν τα χιόνια και οι πάγοι, έτσι υπάρχει πάντα ελπίδα για δευτερη ευκαιρία και καινούργια αρχή. Αναμφίβολα, θα μπορούσε κανείς να πει ότι τον Ραχμάνινοφ προσείλκυσαν αυτοί οι στίχοι για δυο κυρίως λόγους. Πρώτον, η πρόσφατη ανάρρωσή του από την κατάθλιψη με την βοήθεια του δρ. Νταλ. Η εικόνα της φύσης και η μεταμόρφωσή της απ' το χειμωνιάτικο τοπίο που εξανέμισαν τις σκοτεινές σκέψεις του άνδρα επέδρασαν δυνατά στον Ραχμάνινοφ. Έπειτα ο πρόσφατος γάμος του με την Ναταλία Σατίν την επόμενη Άνοιξη ώθησαν σε σκέψεις για νέα ξεκινήματα με έμφαση την αγάπη, την αντοχή και την συγχώρεση. Cantata op. 20
Η Εαρινή Ισημερία γίνεται στις 20 ή 21 Μαρτίου.Οι ονομασίες εαρινή και φθινοπωρινή ισημερία αφορούν την εύκρατη ζώνη του βόρειου ημισφαιρίου καθώς στις αντίστοιχες ημερομηνίες στο νότιο ημισφαίριο υπάρχουν οι αντίθετες εποχές και στις δύο πολικές και την τροπική ζώνη δεν υπάρχει αυτή η διαφοροποίηση εποχών.
Renoir: Λουλούδια στο βάζο
Ισημερία, όπως γνωρίζουμε, σημαίνει ίσης διάρκειας μέρα και νύχτα.Η στιγμή αυτή δηλώνει την επίσημη άφιξη της Άνοιξης, σαν εποχής του γήινου χρόνου. Για χιλιάδες χρόνια και από χιλιάδες λαούς γιορταζόταν ο ερχομός αυτός της άνοιξης με διάφορες τελετές. Δεν είναι απλή σύμπτωση που οι Αιγύπτιοι κατασκεύασαν την Σφίγγα έτσι ώστε να δείχνει την Ανατολή του Ήλιου ακριβώς την Εαρινή Ισημερία.
Η ανατολή του ήλιου και η δύση υπολογίζονται στα διάφορα ημερολόγια σύμφωνα με τη χρονική στιγμή που θα εμφανιστεί η πρώτη ακτίνα του ήλιου και τη χρονική στιγμή που θα εξαφανιστεί και η τελευταία ακτίνα. Αυτό σημαίνει πρακτικά, σε συνδυασμό με το μέγεθος του ηλιακού δίσκου και το γεωγραφικό πλάτος που βρίσκεται κάποιος, ότι η πραγματική ίση μέρα και ίση νύχτα δεν εμφανίζεται τις ημερομηνίες που ορίζουμε ως ισημερίες
Σε πολλές γλώσσες ο αντίστοιχος όρος λεκτικά δεν αναφέρεται στην έννοια της ίσης ημέρας αλλά της ίσης νύχτας κυρίως λόγω της λατινικής προέλευσης του (λατινικά aequinoctium). Οι ισημερίες συμβαίνουν μεταξύ του χειμερινού ηλιοστασίου και θερινού ηλιοστασίου. Το φαινόμενο της ισημερίας παρουσιάζεται σε όλους τους πλανήτες κάθε ηλιακού συστήματος οι οποίοι παρουσιάζουν κλίση του άξονα περιστροφής ως προς το επίπεδο περιφοράς.
Διάφορα καλλιτεχνικά έργα στην Ποίση, στην Μουσική και στην Ζωγραφική έχουν σαν έμπνευσή τους τον ερχομό της Άνοιξης.
Αρχικά θα αναφέρω τον Antonio Vivaldi που έχει συνθέσει το γνωστό σε όλους έργο "ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ" με πρώτη την Ανοιξη.Το έργο αποτελείται από τρία μέρη κι ο συνθέτης έχει χρησιμοποιήσει ένα ποίημα για να περιγράψει σκηνές της Άνοιξης παράλληλα με το Μουσικό κείμενο.
Για το πρώτο μέρος έχει σημειώσει το παρακάτω ποίημα:
" Η γιορτή της Άνοιξης έφτασε
και τα πουλιά την χαιρετούν μ' ένα χαρωπό τραγούδι
και τα ρυάκια, όπως τα χαϊδεύει ο Ζέφυρος
κυλούν μ' ευγενικό κελάρυσμα.
O ουρανός είναι σκεπασμένος μ' έναν μαύρο μανδύα
Και ο κεραυνός και η αστραπή προμηνύουν καταιγίδα
Όταν αυτά ησυχάσουν τα μικρά πουλιά,
επιστρέφουν στο αγαπημένο τους τραγούδι"
Allegro:
Spring (1st movement, Allegro) - Antonio Vivaldi
Για το δεύτερο μέρος λέει:
"Και τώρα , στον πλούσιο και λουλουδιασμένο αγρό,
δίπλα απ' τον ψίθυρο των φύλλων και των φυτών
κοιμάται ο γιδοβοσκός με τον πιστό σκύλο του παρέα".
Largo:
Spring (2nd movement, Largo) - Antonio Vivaldi
Στο τρίτο μέρος γράφει:
"Υπό τον γιορταστικό ήχο της βουκολικής πίπιζας
Νύμφες και βοσκοί χορεύουν
χαιρετίζοντας την λαμπερή άφιξη της άνοιξης"
Allegro:
Spring (3rd movement, Allegro) - Antonio Vivaldi
Εκτός από τον Vivaldi κι άλλοι συνθέτες έχουν υμνήσει την Άνοιξη με το μουσικό τους ταλέντο. Ας περιηγηθούμε σε μερικά σπουδαία έργα.
L.v. Beetoven: Σονάτα για βιολί και πιάνο op. 24
Alexander Glazunov. Seasons (Spring)
Felix Mendelssohn-Bartholdy: Spring Song (Songs without words)
Astor Piazzolla: Primavera Portena ( Spring) Piano Trio
F. Schubert: Faith in Spring
Johann Strauss:Voices of Spring
Ένα ποίημα του Κώστα Ουράνη για την Άνοιξη
ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ
ΙΙΙ
Ω Άνοιξη! Ήρθες κι έφυγαν οι έννοιες οι πικρές,
που ένα χειμώνα κούρνιαζαν μέσα στην κάμαρά μου!
Μπήκες σα φως σ' ένα κλειστό κι ερημωμένο σπίτι
και τώρα σα χελιδονιών φωλιά είναι η καρδιά μου.
Σαν το καράβι, που άξαφνα το βρήκε μια μπουνάτσα
και σταματάει στο δρόμο του - έτσι είταν η ζωή μου.
-Τριγύρω πάντα ορίζοντας ίδιος, τα ίδια βράχια,
και στο τιμόνι, ανώφελος πιλότος, η ψυχή μου!
Κι ήρθες!...Και σαν τον άνεμο φούσκωσες τα πανιά μου,
όπου, πεσμένα, σφάδαζαν, καθώς τα λαβωμένα
φτερά πουλιού, που μια στιγμήν ανοίγουν να πετάξουν,
μα ξαναπέφτουν άτονα, βαρειά σα μολυβένια.
Και να που τώρα στο γλαυκό το κύμα σα δελφίνι
και πάλι το καράβι μου καμαρωτό γλιστράει...
-Ω! Να μπορεί πάντα κανείς, Ψυχή, να ταξιδεύει:
κι αδιάφορο πούθ' έρχεται - κι αδιάφορο που πάει!...
