Κινέζικη Γλώσσα

 Η Κινέζικη Γλώσσα χάνεται στα βάθη των αιώνων, ίσως και 4.000 ετών. Είναι παλιά σαν την Ελληνική. Εμπνευστής των Κινέζικων ιδεογραμμάτων θεωρείται ο Τσανγκτζιέ (Cangjie) του οποίου η μνήμη τιμάται στην Κίνα στις 20 Απριλίου. Έτσι ο ΟΗΕ καθιέρωσε την 20ή Απριλίου σαν μέρα της Κινέζικης Γλώσσας.

Cangjie

Ο θρύλος λέει ότι ο Cangjie είχε 4 μάτια κι όταν εφηύρε τα ιδεογράμματα οι θεότητες και τα ξωτικά άρχισαν να κλαίνε κι έπεφτε απ' τον ουρανό κεχρί.

 Λέγεται ότι αμέσως μετά την ένωση της Κίνας, επειδή ο Κίτρινος Αυτοκράτορας δεν έμεινε ευχαριστημένος με την μέθοδο "κόμπων σκοινιού για τις πληροφορίες", ανέθεσε στον Τσανγκτζιέ που έζησε γύρω στο 2650 π. Χ να δημιουργήσει έναν τρόπο γραφής. Τότε ο Τσανγκτζιέ πήγε στην όχθη ενός ποταμού για να αφοσιωθεί στην ολοκλήρωση του έργου που του ανέθεσε ο αυτοκράτορας. Μια μέρα, ο Τσανγκτζιέ είδε ξαφνικά έναν φοίνικα να πετάει στον ουρανό και να μεταφέρει ένα αντικείμενο στο ράμφος του. Το αντικείμενο έπεσε στο έδαφος ακριβώς μπροστά στον Τσαντζιέ και του φάνηκε σαν ίχνος οπλής. Επειδή δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τίνος ζώου ήταν το ίχνος ζήτησε την βοήθεια ενός τοπικού κυνηγού που πέρναγε από κει. Ο κυνηγός του είπε ότι χωρίς αμφιβολία η οπλή ήταν του Πίσιου (Pixiu)* διότι διέφερε από οποιοδήποτε άλλο ζωντανό θηρίο.

Η συζήτηση με τον κυνηγό εντυπωσίασε τον Τσανγκτζιέ και τον έκανε να σκεφτεί ότι αν μπορούσε να συλλάβει σε ένα σύνολο τα ειδικά χαρακτηριστικά που κάνουν κάθε πράγμα πάνω στη γη να διαφέρει από τα άλλα, αυτό σίγουρα θα ήταν το τέλειο είδος χαρακτήρων για την γραφή. Από κείνη την ημέρα και μετά ο Τσανγκτζιέ πρόσεχε τα χαρακτηριστικά όλων των πραγμάτων, του ήλιου, της σελήνης, των άστρων, των νεφών, των λιμνών, των ωκεανών αλλά και τους τρόπους των πουλιών και των θηρίων. Άρχισε να δημιουργεί χαρακτήρες σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που εύρισκε και σύντομα ολοκλήρωσε έναν μακρύ κατάλογο χαρακτήρων για την γραφή. 

Ο Κίτρινος Αυτοκράτορας έμεινε πολύ ευχαριστημένος όταν του παρουσίασε το ολοκληρωμένο σύνολο των χαρακτήρων. Αμέσως κάλεσε τους Επάρχους των εννιά Επαρχιών του για να τους διδάξει ο Τσανγκτζιέ το νέο σύστημα γραφής. Εγέρθησαν δε μνημεία  και ναοί προς τιμήν του Τσανγκτζιέ στην όχθη του ποταμού που δημιούργησε τους χαρακτήρες.

Μια παραλλαγή του θρύλου λέει ότι ο Τσανγκτζιέ εμπνεύσθηκε τα ιδεογράμματα παρατηρώντας το δίκτυο των σχημάτων στο καύκαλο της χελώνας. Αυτή η παραλλαγή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και σχετική με την αρχαιολογία καθώς τα καύκαλα χελώνας είναι τα πιο κοινά μέσα πάνω στα οποία βρίσκουμε πρώιμες Κινέζικες καταγραφές. 

Ας ακούσουμε ένα όμορφο παραδοσιακό Κινέζικο  τραγούδι .

Yang Liu Qing (Poplar and Willow Green)

*Πίσιου: Μυθικό πλάσμα της Κίνας που έφερνε πλούτο και καλή τύχη

Wu Tong - Η Βροχή που πέφτει απ' την Σκεπή

 

Ο Γου Τονγκ (γεν. 1971)  είναι  σολίστ του σενγκ και τραγουδιστής αλλά κι ένας απ' τους πιο πετυχημένους μουσικούς της Κίνας. Το 1991, αυτός και άλλοι τέσσερις συμμαθητές του απ' το Ωδείο ίδρυσαν την Μπάντα Lunhui ή Again που το 2000 έγινε το πρώτο ροκ συγκρότημα που έπαιξε στην εθνική τηλεόραση της Κίνας.

Το Σενγκ είναι ένα πνευστό όργανο με ελεύθερο καλάμι και κάθετους σωλήνες. Είναι ένα πολύ παλιό όργανο ηλικίας άνω των 3.000 ετών που παραδοσιακά παιζόταν από όμορφες κυρίες και σπάνια από άνδρες.

O Wu Tong παίζοντας Σενγκ 

Λέει ο Γου Τονγκ: "Άρχισα να μαθαίνω σενγκ απ' τα πέντε μου χρόνια και ανήκω στην τέταρτη γενιά της οικογένειάς μου που παίζουν αυτό το όργανο. Ο πατέρας μου επέλεξε να το διδαχθώ επειδή έχει προκατασκευασμένους ήχους, όπως το πιάνο και ήταν μια πολύ καλή άσκηση για μένα πριν αρχίσω και το τραγούδι. Μου πήρε περίπου 35 χρόνια παίζοντας σενγκ ώσπου να καταλάβω την όμορφη ιστορία που κρύβεται πίσω απ' αυτό το όργανο. Πιο πριν δεν καταλάβαινα το σενγκ και πάντα αναρωτιόμουν γιατί ο πατέρας μου επέλεξε αυτό το όργανο για μένα. Όταν έπαιζα στο ροκ συγκρότημά μου, η κιθάρα δημιουργούσε αυτό το δυναμικό συναίσθημα αλλά όταν έπαιζα το σενγκ, ένιωθα ότι δεν ήταν ικανοποιητικό. Ήταν ακουστικό, αλλά δεν "γλίστραγε" και δεν μπορούσε να μπει σ' ενισχυτή. Δεν ήταν βαρύ ούτε πολύ εκφραστικό.

Αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι το σενγκ πραγματικά εκφράζει τον πυρήνα του Κινεζικού πνεύματος. Έχει πολλά ευγενή χαρακτηριστικά: δεν είναιι ακραίο, είναι ευκρινές, είναι  άμεσο αλλά δεν είναι άκαμπτο. Είναι απλό και όμορφο με τον δικό τρόπο.

O Γου Τονγκ εμπνεύστηκε μια σύνθεση που ονομάζει "Η Βροχή που πέφτει απ' την Σκεπή" από μια ιστορία της Βόρειας Δυναστείας Σονγκ 960- 1127 μ.Χ. Πρόκεται για έναν δόκιμο μοναχό Ζεν που βίωσε μια στιγμή φώτισης παρατηρώντας την βροχή που έπεφτε απ' την μαρκίζα μιας σκεπής. Η ιστορία ανήκει στον κλασικό τύπο των γρίφων του Ζεν.

Μια βροχερή μέρα, ένας δόκιμος μοναχός ρώτησε τον καταξιωμένο δάσκαλο του Ζεν Γκισίγνκ για την θεμελιώδη έννοια του Βουδισμού. Ο δάσκαλος του έδειξε τις βροχοστάλες που έπεφταν απ' τις μαρκίζες μιας κοντινής σκεπής. Ο δόκιμος μοναχός που ήταν για πολύ ώρα σαστισμένος, ξαφνικά βίωσε μια φώτιση και αυτοσχεδίασε τον παρακάτω γρίφο:

"Βροχοστάλες πέφτουν απ' τις μαρκίζες, κρυστάλλινος ήχος που πέφτει πάνω στα φύλλα. Ο Ουρανός και η Γη τότε παίρνουν μια ανάσα, κι αυτήν ακριβώς την στιγμή το μυαλό μου ηρεμεί".

Σ' αυτόν τον γρίφο του Ζεν χρησιμοποιείται η Κινέζικη λέξη “Qiankun” που εκφράζει τον Ουρανό και την Γη, . Αυτός ο όρος δεν αναφέρεται μόνο στην υλική ύπαρξη αλλά αντιπροσωπεύει και την ιδέα του Γιν-γιανγκ και κατά την Βουδδιστική αντίληψη αναφέρεται στον χρόνο και στον χώρο. Ένας νους σε ηρεμία είναι μια κατάσταση που επιτυγχάνεται μέσω του διαλογισμού, μέσω του οποίου ο άνθρωπος έρχεται σ' επαφή με την αληθινή φύση απαλλαγμένος από προκαταλήψεις κι εγωιστική υποκειμενικότητα. 

Λέει ο μουσικός παρακάτω:

"Είχε μια καταιγίδα όταν διάβασα για πρώτη φορά αυτή την ιστορία. Την εποχή εκείνη ολόκληρη η ανθρωπότητα δοκιμαζόταν και ταλαιπωρείτο απ' την πανδημία του κορωνοϊού. Ακούγοντας τον ήχο που έκαναν οι βροχοστάλες πέφτοντας, συνειδητοποίησα κάτι. Ήταν μια υπενθύμιση ότι οι άνθρωποι εξαρτώνται από μια ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ τους και με την Μητέρα Φύση για να ζήσουν σε αληθινή αρμονία. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει στην απομόνωση."

Και το αποτέλεσμα ήταν αυτή η υπέροχη σύνθεση που ακούμε απ' τον ίδιο να παίζει σενγκ και τον διακεκριμένο τσελίστα Γιο Γιο Μα να συνοδεύει εκφραστικά σε μια απαλή, ειρηνική μουσική που, ειδικά τώρα που είμαστε εγκλεισμένοι, γίνεται παρηγοριά και εγκαρτέρηση.

Rain Falling From Roof - Wu Tong, YoYo Ma

Τέλος ο συνθέτης εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τον Γιο Γιο Μα λέγοντας:
" Θέλω να εκφράσω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου στον αγαπητό Γιο Γιο Μα για την υποστήριξή του στην δημιουργία αυτής της σύνθεσης. Έχει υπάρξει δάσκαλος και φίλος μου για τόσα πολλά χρόνια και το καλλιτεχνικό του όραμα και η όμορφη ψυχή του έχουν επιδράσει πάρα πολύ σε μένα. Είμαι τόσο τυχερός που τον έχω γνωρίσει".

Υπάρχει και μια πολύ ωραία μεταγραφή για πιάνο και τσέλο

Rain Falling from the Roof piano-cello

ΠΗΓΕΣ:
Wikipedia
SCMP
BBC
Αsia Society

Butterfly Lovers - Εραστές της Πεταλούδας

 Στις 27 Μαΐου 1959 δυο νέοι σπουδαστές του Ωδείου της Σανγκάης, ο Chen Gang (1935) και ο He Zhanhao (1933) παρουσίασαν το έργο τους σε μια τελετή για τον εορτασμό των 10 χρόνων της ιδρύσεως της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Το πνευματικό τους παιδί ήταν ένα κοντσέρτο για βιολί διάρκειας 26 λεπτών, με τον τίτλο "Butterfly Lovers.”

Εξώφυλλο του δίσκου

 

Αυτό το κοντσέρτο είναι το πιο διάσημο σύγχρονο έργο της Κινέζικης μουσικής. Πρόκειται για μια ορχηστρική προσαρμογή του Κινέζικου μύθου “The Butterfly Lovers”. Εξιστορεί την τραγική αγάπη ενός ζεύγους του Liang Shanbo και της Zhu Yingtai, των οποίων τα ονόματα συχνά αποτελούν τον σύντομο τίτλο της ιστορίας “Liang Zhu “ και συχνά θεωρείται σαν η αντίστοιχη Κινέζικη εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. 

The Butterfly Lovers, Violin Concerto

H ιστορία  περιγράφεται παρακάτω, έτσι όπως ακούγεται στο έργο που έχει μόνο ένα μέρος με διακριτά τα επτά τμήματα. Το σόλο βιολί συμβολίζει την  Τσου Γινγκτάι και το τσέλο τον Λιάνγκ Σάνμπο.

1 Adagio cantabile. 

Το κοντσέρτο αρχίζει με μια άρπα και μετά ένα σόλο φλάουτο ανοίγει μια ρέουσα μελωδία ετοιμάζοντας έτσι το σκηνικό της ιστορίας. Ένα όμποε ακούγεται μετά μαζί με τα έγχορδα ώσπου έρχεται το σόλο βιολί με μια απλή μελωδία που έχει τις  ρίζες της σ’ ένα Κινέζικο παραδοσιακό τραγούδι το Κίτρινο Ποτάμι (Yellow River) και εξιστορεί την παιδική ηλικία της Τσου.  Στον δρόμο της για το Χαντζού που πάει για σπουδές μεταμφιεσμένη σε άνδρα συναντάει τον Λιάνγκ για πρώτη φορά. Τότε το τσέλο πλέκεται με το βιολί φτιάχνοντας ένα όμορφο μελωδικό θέμα. Καθώς το τσέλο αποχωρεί, η ορχήστρα παίζει την ίδια μελωδία του βιολί, με το βιολί να συμπλέει κατά διαστήματα. Έτσι ξεκινά το μπουμπούκιασμα της αγάπης, χρησιμοποιώντας μια μικρή καντέντζα στο βιολί όπου έτσι εκφράζεται η χαρά της Τσου αλλά και η πίστη για την αδελφική του σχέση.

2.Allegro

H ορχήστρα ξεκινάει το επόμενο τμήμα και το βιολί εμφανίζεται παίζοντας μια γρήγορη και πρόσχαρη μελωδία που αντιπροσωπεύει τα πολυάσχολα τρία χρόνια σπουδών της Τσου και του Λιάνγκ. Πολλά παραδείγματα της τεχνικής του βιολιού ακούγονται όπως σπικάτο, γρήγορα περάσματα ακόμη και αρπισμοί που συνηθίζεται να επιδεικνύονται σ’ ένα κοντσέρτο βιολιού.

3.Allegro assai doloroso

Καθώς το τέλος των σπουδών πλησιάζει, ο Λιάνγκ και η Τσού είναι λυπημένοι καθώς συνειδητοποιούν ότι η κοινή τους πορεία σχεδόν τελειώνει. Η Τσου προσκαλεί τον Λιάνγκ να επισκεφθεί την οικογένειά της και του προξενεύει την πλασματική μικρότερη αδελφή της. Αυτός δεν γνωρίζει ότι στην πραγματικότητα τον καλεί για να την παντρευτεί. Ο Λιάνγκ υπόσχεται να δει την Τσου και πάλι αλλά καθυστερεί την επίσκεψη.

4. Pesante – Piu mosso – Duramente

Όταν η Τσου επιστρέφει στο σπίτι της ανακαλύπτει ότι ο πατέρας της την έχει αρραβωνίσει με τον γιο μιας πλούσιας οικογένειας. Το σόλο βιολί και πάλι αντιπαλεύεται τις δυνάμεις της ορχήστρας, αντιπροσωπεύοντας έτσι τις διαμαρτυρίες της εναντίον του πατέρα της. 

5. Lacrimoso

Όταν φτάνει ο Λιάνγκ, βλέπει την Τσου και καταλαβαίνει ότι είναι γυναίκα κι αμέσως

ερωτεύονται. Το σόλο βιολί και το σόλο τσέλο παίζουν ένα συναισθηματικό ντουέτο, ένα απ’

τα πιο γνωστά και δυνατά μέρη της σύνθεσης.

6. Presto resoluto

Το ερωτικό ντουέτο μεταξύ των δυο αντικαθίσταται με θυμό καθώς ο Λιάνγκ μαθαίνει ότι κατά την απουσία του, η Τσου έχει μνηστευθεί με άλλον. Το σόλο βιολί παρουσιάζεται μ’ ένα λαμπερό και δύσκολο πέρασμα που ενισχύεται με συγχορδίες της ορχήστρας, αλλά σταδιακά επιστρέφει στην αρχική μελωδία που δηλώνει την αγάπη, με την συνοδεία του σόλο τσέλου. Ο Λιάνγκ αρρωσταίνει απ’ την θλίψη του  και πεθαίνει καθώς το ντουέτο τελειώνει. Άλλο ένα δεξιοτεχνικό τμήμα για το σόλο βιολί και την ορχήστρα συνδυάζει τις αργές μελωδίες με τα γρήγορα κι ενεργητικά περάσματα που ακούστηκαν προηγούμενα. Η Τσου υποχρεώνεται να παντρευτεί τον άνδρα που διάλεξε ο πατέρας της αλλά βάζει έναν όρο: ότι η γαμήλια πομπή θα περάσει μπροστά απ’ το μνήμα του Λιάνγκ ώστε αυτή να του αποδώσει τιμές.  Φτάνοντας εκεί ο καιρός αλλάζει απότομα και ξεσπά καταιγίδα. Μια αστραπή  δημιουργεί ένα ρήγμα στον τάφο, όπου η Τσου πέφτει και το χάσμα κλείνει πίσω της.  Το τμήμα τελειώνει με την αυτοκτονία της Τσου καθώς το σόλο βιολί τελειώνει με μια απότομη υψηλή νότα.

 

7. Adagio cantabile

Βγαίνει ο ήλιος και καθώς οι οικογένειες προσπαθούν να σώσουν την Τσου, ξεπετάγονται δυο πολύχρωμες πεταλούδες που χορεύοντας χάθηκαν στον ουρανό. Το σόλο βιολί και η ορχήστρα ξεδιπλώνουν το αρχικό θέμα και να δημιουργούν μια θριαμβευτική κορύφωση. Το κοντσέρτο τελειώνει γλυκόπικρα με μια τελική μελωδική φράση απ’ το σόλο βιολί, καταλήγοντας μυστηριωδώς με μια ψηλή Ρε νότα απ’ τα έγχορδα. Το τέλος απεικονίζει την μεταμόρφωση των ερωτευμένων σε πεταλούδες, ώστε να μην χωρίσουν ποτέ ξανά.

 

Η Μουσική διάρθρωση που στηρίζει αυτή την ερωτική ιστορία είναι ένα μείγμα Δυτικών στοιχείων (χόρδισμα και γενικά η ορχηστρική της γραφή), Κινεζικών πεντατονικών μελωδιών και τεχνικές μελισμάτων,αλλά και φανερής μουσικής αισθητικής ποιότητας.

H βιολονίστα Γιου Λίνα, είπε: “Ήμουν η σολίστ βιολονίστα στην πρεμιέρα. Όταν τελείωσα την πρώτη παράσταση υπήρχε απόλυτη ησυχία απ’ το ακροατήριο. Νιώσαμε άβολα για λίγες στιγμές και μετά ξέσπασε ένα βροντώδες χειροκρότημα. Αισθάνθηκα ανακούφιση κι ενθουσιασμένη το έπαιξα για δεύτερη φορά.” 

Tο γλυπτό που ακολουθεί είναι έμπνευση του Γλύπτη Sampek Engtay για τους Εραστές της Πεταλούδας και βρίσκεται στο Μουσείο Τιονγκόα (Ινδονησία)

Υπάρχει μεταγραφή του κοντσέρτου για το παραδοσιακό Κινέζικο είδος βιολιού το έρχου (ErHu)

ΠΗΓΕΣ

Wikipedia

All music

CCTV

The Epoch Times